{"id":350,"date":"2020-06-30T11:35:46","date_gmt":"2020-06-30T10:35:46","guid":{"rendered":"http:\/\/kirstengroot.com\/?p=350"},"modified":"2023-07-03T19:01:45","modified_gmt":"2023-07-03T18:01:45","slug":"3-azie-als-centrum","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kirstengroot.com\/en\/3-azie-als-centrum\/","title":{"rendered":"#3. Asia as the Center [Dutch]"},"content":{"rendered":"

Japan is zonder twijfel een land dat tot de verbeelding spreekt. Het staat bekend als een land waarin het verleden en de toekomst harmonieus samenleven; het land van natuurgoden, kimono, samurai en ninja, maar ook Hello Kitty, robots, anime en manga.<\/p>\n

\"Een
Een putdeksel in Okayama, Japan, met een schattige afbeelding erop<\/figcaption><\/figure>\n

Via mijn opleiding (Japanstudies bij de Universiteit Leiden) heb ik vakken gevolgd die dit beeld nuanceren of zelfs tegenspreken. Mijn aantekeningen tijdens de lessen hebben vaak hun weg gevonden naar de fictieve wereld van Shirareta Sekai. Tijdens geschiedenislessen is het meer dan eens gebeurd dat informatie werd gegeven waarvan ik dacht: waarom wist ik hier niets van? Dergelijke lessen hebben mijn blik op de wereldgeschiedenis veranderd.<\/p>\n

Japanse invloeden<\/strong><\/p>\n

Ik heb Japan niet voor mijn boek gekozen als verzet tegen ons eurocentrische wereldbeeld, al zou ik dat nu mogelijk wel doen. Toen ik veertien was, koos ik Japans omdat mijn zus toevallig een Japans-Nederlands woordenboekje had geleend. Ik gebruikte wat woordjes in mijn verhaal en voor de rest was alles westers, zoals ik het gewend was. Pas twee of drie jaar voordat mijn boek het levenslicht zag, besloot ik echt Japanse invloeden in het verhaal te stoppen.<\/p>\n

Ik las over Japanse geschiedenis en folklore en toen mijn studie begon, lette ik in de lessen niet alleen op datgene wat ik voor de toetsen moest weten, maar ook op dat wat ik voor mijn boek kon gebruiken. De \u201cveroosterlijking\u201d van mijn boek ging door tot ver in de redactie. Een simpel voorbeeld daarvan is de boekenwinkel die mijn personages bezoeken; die heb ik meerdere keren aangepast. Hij begon als bibliotheek en eindigde als boekenwinkel met verhoogde vloer waar de klant niet naar binnen mag.<\/p>\n

Ori\u00ebntalisme<\/strong><\/p>\n

Je kunt de opleiding Japanstudies niet doen zonder in aanraking te komen met het boek Orientalism <\/em>van Edward Said. Studenten worden gewezen op de eurocentrische lens van o.a. geschiedenis en moeten leren die lens te herkennen. Wat die lens immers doet, is het westen de actieve agent <\/em>maken die verandering en ontwikkeling op gang brengt, en de rest het passieve object dat verandering over zich heen laat komen en vaak zelfs “gered” wordt door de beschaving die het westen brengt. Daarnaast is er lange tijd \u2013 en nog steeds, eigenlijk \u2013 de neiging geweest om het oosten tot een exotische plek te maken.<\/p>\n

Het beste voorbeeld hiervan is waarschijnlijk de harem van het vroegere Midden Oosten waarvan een zwaar geromantiseerd beeld bestaat. Het was immers een plek die westerse mannen niet mochten betreden, waardoor ze hun fantasie erop los hebben gelaten.<\/p>\n

Typisch Japans<\/strong><\/p>\n

Ook onze kijk op Japan \u2013 als onderdeel van \u201chet verre oosten\u201d\u2013 is gekleurd door ori\u00ebntalisme, wat o.a. te merken is aan reisprogramma\u2019s. <\/em>Hoewel de bedoelingen van dergelijke programma\u2019s zonder twijfel goed zijn, doen ze aan cultureel essentialisme en geven ze zo een vertekend beeld. Het draait veelal om wat het desbetreffende land “anders” maakt en daardoor exotisch. Japan maakt zichzelf hier ook schuldig aan door hun eigen cultuur te promoten als een “unieke” harmonie van traditie en moderniteit.<\/p>\n

Cultuur is echter niet iets wat netjes verpakt kan worden in een begrijpelijk pakketje. Ze is flu\u00efde, complex en hevig vervlochten met elke andere cultuur waarmee ze in aanraking komt. Het is dan ook misleidend om uitspraken te doen zoals \u201cland A is be\u00efnvloed door land B\u201d \u2013 wat veel wordt gedaan bij Japan en China of bij het oosten en het westen \u2013 want dat suggereert eenrichtingsverkeer. Bij interactie is altijd sprake van wederzijdse be\u00efnvloeding.<\/p>\n

\"Foto
Een bekend onderdeel van de Japanse cultuur is de geisha<\/em> \u82b8\u8005 (letterlijk ‘kunstpersoon’). Hoewel deze vrouwen professionele entertainers<\/em> zijn, geschoold in o.a. muziek en dans, bestaat in het westen nog steeds de misvatting dat geisha<\/em> prostitu\u00e9es zijn. Dit is het resultaat van ori\u00ebntalistische beeldvorming.<\/figcaption><\/figure>\n

De macht van beeldvorming<\/strong><\/p>\n

Afijn, om terug te komen op ori\u00ebntalisme, het is een discours die niet per se draait om het negatief afschilderen van andere groepen. Het is meer dan alleen andere groepen \u201cbarbaars\u201d of minderwaardig noemen; ook het romantiseren van een andere groep is ori\u00ebntalistisch. Het is een kwestie van beeldvorming en wie de macht heeft om dat beeld te vormen.<\/p>\n

Het idee is dat het westen \u2013 vooral Europa \u2013 in het centrum staat en de rest in de periferie van de beschaving. Hoe verder een plek van het centrum verwijderd is, hoe exotischer en fantastischer of juist afschrikwekkender het beeld. Het probleem met ori\u00ebntalisme is dat het draait om macht, de macht om te praten over en namens de ander. Het westen heeft zichzelf via ori\u00ebntalistisch discours afgebakend van het oosten, dat zo wordt gereduceerd tot de Ander.<\/p>\n

Het exotische westen<\/strong><\/p>\n

Nu vragen jullie je misschien af wat dit te maken heeft met mijn wereld. Kort gezegd, in mijn boek zijn de rollen omgedraaid. Het centrum van mijn wereld bestaat uit de landen die op Japan zijn gebaseerd, terwijl het westen juist de exotische periferie is. De oosterse landen zijn grotendeels gebonden aan de vroegmoderne tijdsperiode, terwijl de westerse landen vooral inspiratie halen uit de antieke culturen, met name de oude Grieken en Egyptenaren. Daarnaast zitten er zekere invloeden in de westerse wereld, zoals steampunk<\/em>, die het \u2018exotischer\u2019 maken.<\/p>\n

De meest duidelijke indicator is waarschijnlijk het gebruik van taal. Zo wordt voor \u014ckoku en Ginkoku echt Japans gebruikt. De westerse taal, daarentegen, is een verzonnen taal. Hoewel de namen van westerse personages hun oorsprong vinden in oud-Egyptisch en Grieks, met uitzondering van iemand die een Arabische naam heeft, is de taal meer een typische fantasy<\/em>-taal.<\/p>\n

Hoe dit \u2018exotische westen\u2019 eruit ziet, zal te lezen zijn in boek 2 \ud83d\ude09<\/p>\n

Vervaagde grenzen<\/strong><\/p>\n

Hoewel het in eerste instantie niet mijn bedoeling was, ben ik blij dat ik de belangrijkste landen voor het verhaal heb gebaseerd op Japan. Het is verre van een replica van vroegmodern Japan \u2013 het blijft fantasy <\/em>en ik zal niet doen alsof ik alles weet over Japanse geschiedenis \u2013 maar het is een begin. Ik merk dat ik er zelf veel van leer door me te verplaatsen in een andere samenleving, die herkenbaar is ondanks de verschillen met mijn eigen cultuur. Het vervaagt de grens tussen het Zelf en de Ander. We zijn allemaal mensen.<\/p>\n

Hoewel ik ongetwijfeld fouten maak, hoop ik oprecht dat ik met de verhalen die nog zullen verschijnen de wereld verder kan uitwerken, zodat lezers erin kunnen rondlopen en een samenleving kunnen ervaren die ondanks de fantasy <\/em>elementen niet overmatig exotisch, romantisch of barbaars is. Hopelijk voelt het als een complexe wereld die niet statisch is, maar ontwikkelt en leeft.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Japan is zonder twijfel een land dat tot de verbeelding spreekt. Het staat bekend als een land waarin het verleden en de toekomst harmonieus samenleven; het land van natuurgoden, kimono, samurai en ninja, maar ook Hello Kitty, robots, anime en manga. Via mijn opleiding (Japanstudies bij de Universiteit Leiden) heb ik vakken gevolgd die dit … Continue reading #3. Asia as the Center [Dutch]<\/span><\/a><\/p>","protected":false},"author":148615206,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_coblocks_attr":"","_coblocks_dimensions":"","_coblocks_responsive_height":"","_coblocks_accordion_ie_support":"","_crdt_document":"","om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"_wpas_customize_per_network":false,"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[391928],"tags":[7724,7163747,1079211,273,760469995,701876023,13905541,9192244,62244058,7224,2062,679001,9102077,690525133,1799008],"class_list":["post-350","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blogpost","tag-azie","tag-barbaars","tag-beeldvorming","tag-blog","tag-boek-2","tag-cultureel-essentialisme","tag-de-ander","tag-eurocentrisme","tag-exotisering","tag-fantasy","tag-japan","tag-orientalisme","tag-romantisering","tag-shirareta-sekai","tag-westen"],"aioseo_notices":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/paucO4-5E","jetpack-related-posts":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kirstengroot.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/350","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kirstengroot.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kirstengroot.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kirstengroot.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/148615206"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kirstengroot.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=350"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/kirstengroot.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/350\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":950,"href":"https:\/\/kirstengroot.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/350\/revisions\/950"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kirstengroot.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=350"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kirstengroot.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=350"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kirstengroot.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=350"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}